poniedziałek, 12 listopada 2018

Jak pisać pracę - wymogi edycyjne

Tytuły rozdziałów

Tytuły rozdziałów i podrozdziałów ponumerowane są cyframi arabskimi. Tytuły rozdziałów piszemy najczęściej wielkimi literami albo większą czcionką (np. 16), a podrozdziałów małymi albo mniejszą czcionką (np. 14).
Po tytułach rozdziałów, podrozdziałów, tabel i rysunków w treści pracy nie należy stawiać kropki.
Najczęściej tytuł pierwszego podpunktu, np. 1.1. znajduje się bezpośrednio pod tytułem rozdziału, czyli nie ma treści między tytułem rozdziału a tytułem podpunktu.
Czcionka preferowana 12 lub 13, odstęp 1,5.
Marginesy: lewy 3,5 (w tym 1 cm na oprawę), prawy, górny i dolny – 2,5 cm.
Treść rozdziałów justujemy.
Każdy rozdział pracy rozpoczyna się od nowej strony, natomiast podpunkty podrozdziałów – w ciągłości strony.
Strony pracy numerujemy kolejno cyframi arabskimi (nie numerujemy, ale liczymy, strony tytułowej oraz pierwszych stron rozdziałów, spisów itp.).

Przypisy, bibliografia

Cytując artykuły z czasopisma, materiałów konferencyjnych podaje się inicjały imienia i nazwisko autora, tytuł artykułu, nazwę czasopisma w cudzysłowiu, rok wydania, numer, strona.

Przykłady – literatura zwarta:

G. Rosa, A. Smalec: Analiza i funkcjonowanie rynku na przykładach. Wyd. Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego, Szczecin 2000, s. 76.
T. Sztucki: Encyklopedia marketingu. Agencja Wydawnicza Placet, Warszawa 1998, s. 22.

Przykłady – czasopisma:

D. Meinardi: Media PRO bliżej klienta. „Marketing w Praktyce” 2005, nr 12(94), s. 6-8.
S. Trzciński: Marketing muzyczny wkracza na scenę. „Brief” 2006, nr 84/9, s. 48. 

Przykłady – prace konferencyjne:

A. Niezgoda: Psychologiczne i społeczne determinanty zachowań konsumentów usług turystycznych. W: Aktualne problemy ekonomiczne i prawno-organizacyjne gospodarki turystycznej w Europie. Prace Naukowe nr 735 AE we Wrocławiu, Wrocław 1996, s. 25.

wtorek, 9 października 2018

z Seminarium magisterskiego Jak cytować literaturę?



(a)      polska
Matczak, A. (1982). Style poznawcze. Rola indywidualnych preferencji. Warszawa: PWN.
(b)      polska, redagowana
Strelau, J., Ciarkowska, W., Nęcka, E. (red.). (1992). Różnice indywidualne: możliwości i preferencje. Wrocław: Ossolineum.
(c)       obcojęzyczna
Baron, J. (1985). Rationality and intelligence. Cambridge: Cambridge University Press.
(d)      obcojęzyczna, redagowana
Dillon, R. F., Schmeck, R. R. (red.). (1983). Individual differences in cognition (t. 2). Orlando: Academic Press.
(e)       książka rosyjskojęzyczna
Łomow, B. F., Rawicz-Szczerbo, I. W. (red.). (1978). Problemy gienieticzeskoj psichofizjołgii czełowieka. Moskwa: Nauka.
(e) książka o kolejnym wydaniu
Osofsky, J. D. (red.). (1987). Handbook in infant development (wyd. 2). New York: Wiley.
(a)      publikacja polska
Choynowski, M. ( 1977). Podręcznik do "Ogólnego Testu Klasyfikacyjnego" Z.
Dobruszka. W: M. Choynowski (red.), Testy psychologiczne w poradnictwie wychowawczo-zawodowym (wyd. 2, s. 233-280). Warszawa: PWN.
(b)      publikacja obcojęzyczna
Dawson, M. E., Schell, A. M. (1985). Information processing and human classical
conditioning. W: P. K. Ackles, J. R. Jennings, M. G. H. Coles (red.), Advances inpsychophysiology (t. l, s. 89-166). Greenwich: JAI Press.
(c)       publikacja rosyjskojęzyczna
Tiepłow, B. M. (1956). Niekotoryje woprosy izuczenija obszczich tipow wysszej nierwnoj diejatielnosti czełowieka i żiwotnych. W: B. M. Tiepłow (red.), Tipologiczeskije osobienno.sti wysszej nierwnoj diejatielnosti czełowieka (t. l, s. 3123). Moskwa: APN RSFSR.
Tyszkowa, M. (1985). Post i neopiagetowskie koncepcje rozwoju poznawczego.
Psychologia Wychowawcza, 28, 121-130.
Thompson, S. C. (1981). Will it hurt less if I can control it? Psychological Bulletin, 90, 89-101.
Świętochowski, K. (1988). Niespecyficzne uwarunkowania komunikacji niewerbalnej w bezpośrednich interakcjach społecznych. Nie opublikowana rozprawa doktorska, Instytut Psychologii PAN, Warszawa.
Żarnecka, A. (1988). Wzorce reakcji konduktancji skóry i szybkości rytmu serca na wieloznaczny komunikat. Nie opublikowana praca magisterska, Wydział Psychologii UW, Warszawa.
Brandstaetter, H. ( 1989). Motivationalperson-environmentfit in everyday life
situations. Referat wyg3oszony na "IVth Meeting of the International Society for Research on Emotions", Pary^.
Van Heck, G. L., Hettema, J., Leidelmaijer, K. C. M. (1987). Temperament, act
preferences, and situation preferences. Referat wygłoszony na "International Workshop on Temperament", Bielefeld.
Chawarski, M. C., Nęcka, E. (1989). Intelligence and dealing with novelty. Adaptation to unexpected changes in task's reąuirements (Raport RPBP in.25/VIII/1). Kraków: Uniwersytet Jagielloński, Instytut Psychologii.
Strelau, J., Oniszczenko, W., Zawadzki, B. (1994). Genetyczne uwarunkowanie i struktura temperamentu młodzieży i dorosłych (Raport KBN 1.1108.91.02). Warszawa: Uniwersytet Warszawski, Wydział Psychologii.

piątek, 28 września 2018

Wymagania dotyczące pracy magisterskiej


1.   Problematyka pracy magisterskiej powinna być związana z kierunkiem studiów, który kończy dyplomant.
2.    Praca magisterska powinna być wykonywana samodzielnie pod kierunkiem promotora. Promotorem powinien być nauczyciel akademicki, który posiada tytuł naukowy profesora lub stopień naukowy doktora habilitowanego, a zakres jego zainteresowań naukowo-dydaktycznych jest związany z danym kierunkiem studiów i obejmuje problematykę pracy. Na wniosek kierownika katedry lub instytutu dziekan studiów magisterskich może wyrazić zgodę na prowadzenie pracy magisterskiej promotorowi ze stopniem naukowym doktora, jeżeli zakres jego zainteresowań naukowo-dydaktycznych jest związany z danym kierunkiem studiów i obejmuje problematykę pracy.
3.    Problematyka seminarium magisterskiego, w ramach którego powstaje praca oraz jej temat powinny być akceptowane przez kierownika katedry lub instytutu.
4.    Praca magisterska jest poddawana recenzji wykonywanej na podstawie kryteriów określonych w standardowym formularzu.
5.    Recenzentem powinien być nauczyciel akademicki, który posiada przynajmniej stopień naukowy doktora, a zakres jego zainteresowań naukowo-dydaktycznych jest związany z danym kierunkiem studiów i obejmuje m.in. problematykę recenzowanej pracy. W przypadku, gdy promotorem pracy magisterskiej jest osoba ze stopniem naukowym doktora, recenzentem powinien być nauczyciel akademicki z tytułem naukowym profesora lub stopniem naukowym doktora habilitowanego. Recenzenta pracy, na wniosek kierownika katedry lub instytutu, zatwierdza dziekan.
6.    Praca magisterska stanowi przedmiot dyskusji ocenianej w trakcie egzaminu dyplomowego.
7.    Praca magisterska jest poddawana ocenie w systemie elektronicznym identyfikującym znamiona pracy niesamodzielnej.
1.   Praca magisterska powinna wykazywać zdolność dyplomanta w posługiwaniu się wiedzą nabytą w trakcie studiów, nawiązującą do efektów kształcenia deklarowanych dla danego kierunku studiów.
2.    Praca magisterska powinna mieć charakter badawczy, projektowy lub analityczny, bądź też charakter teoretyczny (studialny) i wykazywać, że dyplomant opanował umiej ętności określone w efektach kształcenia deklarowanych dla danego kierunku studiów. W odróżnieniu od licencjackiej praca magisterska powinna zawierać bardziej zaawansowane, pogłębione rozwiązanie deklarowanego problemu z elementami własnych analiz, projektów, badań lub krytycznych ocen. Praca magisterska powinna prezentować zaawansowaną wiedzę absolwenta w danej dziedzinie nauki i praktyki, obejmującą krytyczne rozumienie teorii i zasad oraz wykazywać zaawansowane umiej ętności, biegłość i innowacyjność potrzebną w rozwiązywaniu złożonych i nieprzewidywalnych problemów w specjalistycznej dziedzinie nauki i praktyki.
3.    Praca magisterska o charakterze badawczym, projektowym lub analitycznym w szczególności powinna zawierać:
1)       wyniki własnych badań i towarzyszących im analiz ujawniające zależności lub aspekty zjawisk ekonomicznych i społecznych; lub
2)       własną analizę danych wtórnych ujawniającą właściwości lub zależności występujące w praktyce gospodarczej; lub
3)        własny projekt stanowiący propozycję nowego lub zmodyfikowanego rozwiązania problemu z zakresu działalności organizacji; lub
4)        diagnozę i własną propozycję systematyki poglądów lub zjawisk z danego obszaru wiedzy lub praktyki.
4.      Praca magisterska może mieć charakter rozważań teoretycznych (praca studialna w formie eseju), bazujących na literaturze i pozwalaj ących na identyfikacj ę, systematyzację i krytyczną ocenę istniejącej wiedzy dotyczącej wybranego zagadnienia związanego z ukończonym kierunkiem studiów.
5.      Praca magisterska powinna prezentować umiejętność konstruowania spójnego, logicznego tekstu pisanego poprawną polszczyzną oraz językiem właściwym dla danej dziedziny wiedzy lub praktyki (kierunku studiów). Na kierunku prowadzonym w języku obcym (np. w języku angielskim) praca magisterska pisana jest w języku obcym (np. angielskim) wiodącym na danym kierunku.
1.    Praca magisterska powinna odpowiadać obowiązującym w SGH wymaganiom ujętym w zarządzeniu Rektora w sprawie zasad składania, archiwizowania i udostępniania prac dyplomowych.
2.    Praca magisterska powinna liczyć maksymalnie 16 000 wyrazów (60 stron), wyłączając streszczenie oraz spisy: treści, rysunków, tabel, załączników oraz pozycji literaturowych.
3.    Struktura pracy magisterskiej:
1)        streszczenie pracy - 250 ± 50 wyrazów (1 strona);
2)        spis treści;
3)        wprowadzenie, a w nim: uzasadnienie podjętego tematu, ogólny opis przedmiotu pracy, postawionych celów, pytań, ewentualnie hipotez badawczych, struktury treści;
4)        przegląd stanu wiedzy związanej z przedmiotem pracy;
5)        rozdziały poświęcone rozwiązaniu podjętego problemu wraz z opisem zastosowanych metod;
6)        podsumowanie i wnioski;
7)        wykaz wykorzystanej literatury;
8)        spisy tabel i rysunków;
9)        ewentualnie załączniki.
4.    Tekst pracy magisterskiej należy przygotować w następuj ący sposób:
1)        format A4, druk obustronny;
2)        marginesy: górny - 2,5 cm, dolny - 2,5 cm, lewy - 3,0 cm, prawy - 2,0 cm;
3)        justowanie (wyrównanie do obydwu bocznych marginesów);
4)        czcionka Times New Roman;
5)        wielkość czcionki tekstu 12 pkt;
6)        czcionka tytułów rozdziałów 14 pkt, bold;
7)        czcionka tytułów tabel 12 pkt, bold;
8)        czcionka podpisów pod rysunkami 12 pkt, bold;
9)        czcionka przypisów źródłowych 10 pkt;
10)    odstępy miedzy wierszami 1,5 wiersza;
11)    ciągła numeracja stron w całej pracy;
12)    ujednolicony sposób podawania przypisów i literatury, do wyboru:
a)    system harwardzki, tj. w tekście np. [Kowalski 2006, s. 31-52], w wykazie literatury np. 1. Mitra A., 1998, Fundamentals of Quality Control and Improvement, New Jersey; przypisy stosowane wyłącznie dla objaśnień; lub
system m.in. zalecany przez Oficynę Wydawniczą SGH, tj. przypisy na dole strony z ciągłą ich numeracją np. 1A. Mitra, Fundamentals of Quality Control andImprovement, New Jersey, 1998, s. 28, w wykazie literatury np. 1. Mitra A., Fundamentals of Quality Control andImprovement, New Jersey, 1998.

środa, 8 sierpnia 2018

Spis wykorzystanych w pracy pozycji literaturowych - bibliografia


-         spis wykorzystanych pozycji bibliograficznych umieszczamy zawsze po zakończeniu (podsumowaniu) pracy,
-         w spisie nie powinno się umieszczać pozycji bibliograficznych, które nie były uprzednio zacytowane w tekście pracy promocyjnej (nie odwoływano się do tych pozycji),
-         bibliografia powinna być sporządzona alfabetycznie, przy czym każda pozycja opisu bibliograficznego powinna zawierać: nazwisko autora (lub autorów), inicjały jego (ich) imienia, tytuł pracy, przez kogo wydana, gdzie wydana, rok wydania (np. Bożyk P.: Handel międzynarodowy, PWE, Warszawa 2001 r.),
-         w przypadku znacznej liczby pozycji literaturowych bibliografia może być sporządzona alfabetycznie, ale w układzie działowym z podziałem na:
       pozycje książkowe
       pozycje artykułowe
       akty normatywne
       pozycje niepublikowane
       materiały internetowe